Frank en Steven Verheijen in hun kenmerkende pose in de dug-out. Foto: Henri Walterbos
Frank en Steven Verheijen in hun kenmerkende pose in de dug-out. Foto: Henri Walterbos

Zo vader, zo zoon: gepassioneerd voetbaltrainers Frank en Steven Verheijen

"Ik probeer de jongens niet alleen beter te maken op het veld, maar ook daarbuiten"

Door Henri Walterbos

Op hun beider vrije voetbalavond zitten vader Frank (65) en zoon Steven Verheijen (36) bij elkaar in de businessruimte van DZC in Doetinchem. Bekend terrein voor Steven. Hij is voor het derde en laatste jaar hoofdtrainer van de zaterdag eersteklasser. Aankomend seizoen maakt Steven de overgang naar Quick 20 Oldenzaal, uitkomend in de Derde Divisie. Beiden zijn behept met het voetbalvirus en beiden gepassioneerd voetbaltrainer. De een in de herfst van zijn trainersleven, de ander in de lente. Beide mannen ademen voetbal in en uit. "Ik heb het niet van een vreemde", lacht Steven.

Strijd
Frank groeit op in Meddo, alwaar hij als jonge jongen al snel het groen-wit van de plaatselijke trots draagt, tot en met het eerste team. Daarna vier jaar bij het dan in de Eerste Klasse uitkomende voetbalbolwerk WVC uit het naburige Winterswijk, iets wat hij achteraf eerder had moeten doen, zo kijkt hij hier veertig jaar later op terug. "Ik kwam niet weg uit Meddo."

'We konden uren met elkaar bezig zijn. Passen-trappen over 34-40 meter. Hij had een geweldige trap in zijn poten'

Zijn eerste schreden in het trainersvak zette hij bij Eerste Klasse zaalvoetbalvereniging Gonemo, gevolgd door het hoofdtrainerschap bij zijn eigen Sportclub Meddo, Erix en veertien jaar vv Vosseveld, waarmee hij enkele keren heen en weer ging tussen Vierde Klasse en Hoofdklasse GVB. Daarnaast trainde hij er enkele jaren een standaard jeugdelftal naast. Bij FC Trias trainde hij de onder 17, dat hij ook nog eens combineerde met een hoofdtrainerschap bij wederom Sportclub Meddo. Op dit moment traint hij bij Trias voor het derde seizoen de A1, het huidige JO-19 1 en tekende onlangs een jaar bij. 

Bij Vosseveld had hij zijn zoon in het team. "We hebben daar wel eens strijd gehad. Daar ging ik wel eens te ver in toen. Ik werd daar door mijn leider op gewezen. Toen ging mij een lichtje branden, hebben we dat uitgesproken en zag je hem weer opbloeien. We konden uren met elkaar bezig zijn. Passen-trappen over 34-40 meter. Hij had een geweldige trap in zijn poten." Steven lacht. "We deden dat op het sportvliegveldje achter het SKVW-terrein. Dat was altijd lekker kort gemaaid. Dat was het mooiste voetbalveld van Winterswijk. Stonden wij daar balletjes te trappen. Geweldige tijd."

Kruisbandblessures
Steven begon op zijn vijfde bij WVC, alwaar hij tot en met de B1 alle standaardelftallen doorliep. "Omdat ik fysiek achterbleef ben ik in de A-jeugd van Vosseveld gaan spelen met jongens die ik kende van school. Toen de groei doorzette kwam ik in het eerste van Vosseveld waar mijn vader trainer was. Op mijn 24ste ben ik naar Babberich gegaan, waar ik twee jaar in de Hoofdklasse gevoetbald heb." Na het afscheuren van zijn kruisbanden keerde hij terug naar Vosseveld om weer fit te worden. Daarna verkaste hij naar Eerste Klasser Sportclub Enschede. "Toen ik weer een kruisbandblessure opliep, de vierde keer, vond ik het mooi geweest en tijd worden om het trainersvak in te gaan. Ik was 27." 
Een juiste keuze, zo blijkt achteraf. Steven is de 'coming man' en 'kroonprins' van het Achterhoekse trainersgilde. Zijn ster is rijzende. Was Steven als jeugdtrainer al bij Vosseveld actief geweest, in zijn periode bij FC Trias werd hem verteld dat men dermate van zijn trainersvaardigheden onder de indruk was dat men in hem hun toekomstig hoofdtrainer zag. Steven behaalde zijn TC 3 en nam op zijn 28ste de hoofdmacht van vv Zelhem een seizoen onder zijn hoede. Na een jaar meldde FC Trias zich al en keerde hij er terug als hoofdtrainer. "Het eerste jaar heb ik gebouwd aan een nieuw elftal, het tweede jaar werden we kampioen, het derde jaar zevende in de Derde Klasse."

DZC
Toen de jonge talentvolle trainer drie jaar geleden in gesprek kwam met een afvaardiging van DZC, waaronder toenmalig technisch manager Gert Jan Spit, ging het wederom snel. "Na afloop van ons eerste gesprek zeiden ze direct al: We weten genoeg. We willen dat jij onze hoofdtrainer wordt.' Ik had toen nog een doorlopend contract bij Trias, maar in goed overleg kon ik weg. Daar ben ik ze nog steeds dankbaar voor."
Bij DZC ging het van meet af aan crescendo. Met veertien punten voorsprong werd hij direct kampioen in zijn eerste jaar. "In de Eerste Klasse moet je aan de bak dan, want daar gaat veel geld in om. Dan is handhaven al heel wat. Vorig jaar hebben we ons rechtstreeks gehandhaafd, dit jaar doen we daar ook voor mee. We hebben nog in de halve finale van de districtsbeker gestaan, bij de landelijke beker meegedaan, tegen Scheveningen gespeeld. Best wel een succesvol seizoen. Ook nog mijn TC 1 behaald. En dan straks Quick 20. Ik heb nog één ambitie daarna. Dat is mijn UEFA Pro diploma halen en in de voetballerij verder. Kan ook het buitenland zijn. Kan mijn gezin mooi mee. Ik heb me bij de KNVB ook nog aangemeld voor de docentencursus, zodat ik zelf de TC2 mag doceren." 

'Ajax heeft een fantastische jeugdopleiding. Het is prachtig dat ik daar mee mag kijken, daar dingen mag leren en misschien ook nog wel kan brengen'

Zijn carrière gaat als een komeet, en het einde lijkt nog niet in zicht. Niet verrassend dat zijn naam ook op lijstjes van profclubs prijkt inmiddels. Was hij lang in beeld als hoofd opleidingen van De Graafschap, bij Ajax zet hij binnenkort ook zijn eerste stappen op De Toekomst. "DZC is in gesprek met de Ajax Coaching Academy over een samenwerkingsverband. DZC gaat wellicht de filosofie van Ajax hier binnenhalen, daarmee spelers en trainers opleiden. Van de zomer mag ik ernaartoe en mag ik meelopen op De Toekomst. Ik mag dan gewoon meedraaien omdat het via mij gelopen is. Ajax heeft een fantastische jeugdopleiding. Het is prachtig dat ik daar mee mag kijken, daar dingen mag leren en misschien ook nog wel kan brengen."

Innoveren
Zijn methode omschrijft hij als innovatief en ontwikkelingsgericht. "Ik probeer altijd te innoveren, als middel. Net als bij Trias heb ik hier video-analyse geïntroduceerd, het begon met een go-prootje. Filmen vanaf het dak van de tribune en daarmee spelers beter maken. Niet een trainer die alleen maar sfeer kweekt of een trainer die alleen maar bezig is met het tactisch gebeuren. Ik probeer de jongens niet alleen beter te maken op het veld, maar ook voor erbuiten. Wat is er nodig om in een team te functioneren? Wat heb je misschien nog nodig voor de maatschappij? Wat zijn drijfveren van spelers? Dat hele plaatje, gekoppeld aan statistieken, want onze beelden worden geanalyseerd. Spelers krijgen in een persoonlijke app te zien hoeveel passes ze gegeven hebben, vooruit, breed, naar achteren en naar wie, waar ze gelopen hebben, GPS-trackers hebben ze om op de rug, waarmee we versnellingen en duelkracht meten. Die data moeten ertoe leiden dat je trainersarbeid aan kan passen. De een moet misschien iets meer doen op de training dan, de ander weer minder. Zo hou je je groep langer fit. Zo kun je nog veel meer doen. Het gaat om het totale plaatje. 
Vorig seizoen wonnen we op het eind drie wedstrijden op rij. Dat is geen toeval. Er komt hier ook sportpsychologie aan te pas. De dynamiek verandert in een team als je er ineens een paar nieuwe jongens bij krijgt. Ik werk door de jonge groep dit jaar ook met tutorrollen. Een oudere speler koppel ik aan een jongere speler. Iedere eerste dinsdag van de maand zitten die jongens samen en zetten ze een leerpunt op voor een maand. Zo probeer je dat teamproces steeds maar weer te verbeteren, om zo tot een mooi resultaat te komen."

Overeenkomsten
Senior geniet van de bevlogenheid van zijn zoon en ziet duidelijke overeenkomsten. "Het is net of ik mezelf hoor praten. Ook ik probeer het maximale uit mijn teams te halen. Ik vind al die ontwikkelingen prachtig. Ik wou dat ik dat zelf kon. Steven heb ik als tienjarige al opgeleid. Zat hij met blokjes voor de tv, moest hij een analyse maken. Zo is hij er ingerold. Als ik hem bezig zie ben ik enorm trots." 
Ook ziet hij fysieke gelijkenissen. "Hoe hij beweegt, hoe hij op de bank zit, hoe hij het voetbal beleeft, de passie. Dat heb ik zelf ook." "Dat is mijn voorsprong geweest, want als 27-jarige beginnen zonder papieren, dan kan eigenlijk helemaal niet", gaat Steven verder. "Ik had al die bagage al meegekregen. Pa is denk ik een uitstekend trainer. Ik heb zelf onder hem gevoetbald. Ik heb trainers gehad in het topamateurvoetbal die dat niveau nooit hebben gehaald. Pa kon al die papieren die ik behaald heb niet halen omdat het met ma fysiek gezien niet goed ging. Hij is daarom op dat niveau blijven hangen en dat bracht wel eens frustraties met zich mee. Hij krijgt jongens die niet altijd willen. Op Eerste Klasse-niveau is die schifting er al lang geweest. Als hij de omgeving had gehad die ik nu heb, dan was hem hetzelfde overkomen als ik. Daar ben ik van overtuigd. Ik heb veel van hem geleerd. Het is zo leuk om te horen dat hij nu ook weer van mij leert."

Mensen ontwikkelen
Zowel vader als zoon zijn mensen-mensen. "Het ontwikkelen van mensen vind ik mooi", geniet Steven oprecht als hij het uitspreekt. "Misschien komt dat wel door de combi met mijn werk als gymdocent op het VMBO Zone.college Doetinchem. Ik denk dat de nieuwe toptrainers in de huidige veranderende maatschappij trainers zijn die in teamontwikkeling gaan zitten. Dat gaat dan over gedrag binnen en buiten het veld. Als je dat goed weg kan zetten, dan denk ik dat er een wereld voor je opengaat. Dat wordt wel eens onderschat." 
"Je moet wel met mensen om kunnen gaan", vult Frank aan. "Daar begint het wat mij betreft mee. Dat kan onderscheidend zijn."

Achterhoeks voetbal
Over het Achterhoekse voetballandschap en niveau hebben ze ook wel een mening. Steven: "Je moet een schifting maken tussen clubs die kiezen voor opleiding en daarmee een bepaald niveau nastreven, en je hebt clubs die met financiële vergoedingen werken, of spelers van buiten halen, niet voor eigen jeugd kiezen. Dat geldt voor heel Nederland trouwens. Het ligt eraan waar je voor kiest. Dat doet iets met een vereniging, met de ontwikkeling van jeugdspelers, maar dat we er goed op staan is wel duidelijk. Ik denk dat we hier een bepaald type mens hebben dat toch wat sneller kan functioneren in een elftal.

'Ik denk dat we hier een bepaald type mens hebben dat toch wat sneller kan functioneren in een elftal'

Dat is in het westen toch heel anders. Daar is het veel individualistischer. Ik heb trainingen bij Zeeburgia gegeven. De hofleverancier van Ajax, maar ook richting Arsenal en Manchester United. Die gaan van Zeeburgia al Europa in. Als ik daar om 20.00 uur training geef, stappen ze om 5 minuten voor acht de auto uit, om vervolgens met hun tasje naar het veld komen, daar hun schoenen aandoen, na de training niet douchen en weer naar huis toe rijden. Dat is daar heel gebruikelijk. Dat is een heel ander voetballandschap." Vind ook Frank. "De ontwikkelingen in de Achterhoek zijn erg vooruitstrevend. Kijk naar RKZVC, Longa, AZSV, Silvolde, FC Winterswijk, Grol is ook weer bezig hoor ik. Dat zijn mooie ontwikkelingen." 
"Ik denk dat al die clubs die nu op dat hoge platform spelen zich daar kunnen handhaven," verwacht Steven.

De Graafschap
Of Achterhoekse spelers het eerste team van De Graafschap ooit weer een Achterhoeks gezicht gaan geven, hangt volgens Steven af van een aantal factoren. "Spelers moet je dan wel op tijd gaan halen. De jongste jeugd tot en met twaalf jaar moet je echter lekker bij de eigen club laten spelen. Zet maar in op districten, ga daar goeie trainers neerzetten die de jongens goed kunnen begeleiden. Ga dan pas intensiveren. Na je twaalfde ga je dan naar vijf keer trainen. Dat gaat een speler van 18, 19, 20, die nu bij de senioren zit 'never nooit' meer inhalen. Het voetballandschap is zo veranderd. Er worden zoveel fysieke eigenschappen gevraagd, die anders zijn dan tien jaar geleden. Een stuk of vijf spelers uit de Achterhoek die in het eerste van De Graafschap spelen, op Eredivisie-niveau, is veel gevraagd. Dat lijkt me een mooie opgave, ze zetten al wel weer meer in op scouting, maar het juiste talent herkennen is een hele klus."

Meer berichten