Foto: Nick Oostendorp

Kleren maken de man

Dat is nog eens aardig: blijk ik al jaren onbewust een goed doel te steunen. Hoe? Door geen kleding te kopen. Volgens Actieplatform Collaction is de vervuiling in de kledingindustrie zo groot dat het een actie is gestart om deze zomer geen kleding aan te schaffen. Collaction vond 2500 mensen bereid deel te nemen aan de 'slow fashion summer', als tegenhanger van fast fashion. Dat is de trend waarbij zaken als H&M en Primark voor een relatief lage prijs een snel wisselend assortiment aanbieden.
De initiatiefnemers komen uit Nederland, één van hen is Ron van den Akker. Volgens hem weten maar weinig mensen hoe vervuilend de kledingindustrie is. Mensen kopen gemiddeld vijftig kledingstukken per jaar. Dat heeft een enorme impact op het milieu, de CO2-uitstoot, het water - dat vervuild wordt -, noem maar op.
Vijftig kledingstukken per jaar? Dacht het niet. Als het er vijf zijn is het veel. Een paar T-shirts, sokken, onderbroeken, en dan heb je het wel gehad. Maar ik ben, wat kleding kopen betreft, dan ook geen doorsnee Nederlander. Ik heb er een bloedhekel aan.
Dat is begonnen in mijn jeugd toen ik, min of meer onder dwang van mijn moeder, regelmatig in het nieuw moest want haar zoontje diende netjes voor de dag te komen. Kleren maken de man. Een afgewassen spijkerbroek en een vaal T-shirt hadden mijn voorkeur maar die pasten natuurlijk niet in dit plaatje. Eenmaal het huis uit beperkte ik mijn bezoek aan kledingwinkels tot een minimum. In één zaak werden in een mum van tijd alle noodzakelijke artikelen gehaald.
Nog later, toen vriendinnen en echtgenotes hun intrede deden, gingen die mee op kledingjacht. Dat was ook geen vreugde. Winkel in, winkel uit, paskamer in, paskamer uit. Als een lulletje rozenwater stond ik erbij en keek ernaar als vrouwlief in samenspraak met een verkoper ('Staat hem geweldig, dat doet veel voor hem'), de juiste kleding uitzocht voor meneer. Eén troost: ik was niet de enige. In veel zaken zag ik ongelukkig kijkende mannen wier vrouwen met grote voortvarendheid de garderobe van hun man aanvulden.
De laatste jaren ben ik, niet meer in een kledingzaak geweest, mijn garderobe is af. Bovendien kom je op een leeftijd dat modetrends je volkomen koud laten.
De actie heeft mijn sympathie. Zeker als je ziet in welke erbarmelijke omstandigheden kinderen in bij voorbeeld Bangladesh moeten werken.
In de kledingindustrie halen ze hun schouders op. Ze hebben weinig gemerkt van de oproep van Collaction. Of je met het niet-kopen de industrie minder vervuilend maakt, is maar de vraag, zegt een woordvoerder van brancheorganisatie InRetail.
De initiatiefnemers gaan volgend jaar met meer deelnemers de actie herhalen. Naïef? Onrealistisch? Menigeen zal dat denken maar als je ergens in gelooft moet je ervoor gaan. En soms krijgen idealisten en wereldverbeteraars toch dingen voor elkaar die je eerst niet voor mogelijk hield. Denk maar aan Greenpeace, de anti-rooklobby en dierenactivisten.

Meer berichten